łac. – musculus auricularis superior
Mięsień uszny górny to płaski, trójkątny mięsień o charakterze szczątkowym położony wachlarzowato powyżej małżowiny usznej.
Czepiec ścięgnisty
Powierzchnia przyśrodkowa chrząstki małżowiny usznej
Pociąga ucho do góry (przy założeniu, że osoba ma taką zdolność)
Nerw twarzowy (VII)
Tętnica skroniowa powierzchowna, tętnica uszna tylna
Mięsień uszny górny rozpoczyna się wachlarzowato na czepcu ścięgnistym.
Włókna biegną zbieżnie ku dołowi i kończą się na powierzchni przyśrodkowej chrząstki małżowiny usznej (na wyniosłości dołu trójkątnego).
Poniżej znajdziesz slajder szczegółowo podsumowujący przyczepy!
Mięśnie uszne mają charakter zanikowy, więc w większości przypadków nie są one zdolne do poruszania małżowiną uszną.
Przy założeniu, że osoba potrafi wykorzystać ten mięsień, efektem będzie ruch ucha do góry.
Pociąga ucho do góry (przy założeniu, że osoba ma taką zdolność)
Mięsień uszny górny unerwiony jest przez:
gałązki skroniowe nerwu twarzowego (przednia połowa mięśnia),
nerw uszny tylny (od nerwu twarzowego – tylna połowa mięśnia).
Nerw twarzowy (VII)
Mięsień uszny górny unaczyniony jest przez:
tętnicę skroniową powierzchowną,
tętnicę uszną tylną.
Tętnica skroniowa powierzchowna, tętnica uszna tylna
Aby utrwalić wiedzę dotyczącą mięśnia usznego górnego, rozwiąż quiz znajdujący się poniżej!
Mięsień uszny górny – Podsumowanie
Twój najlepszy wynik: 0/5
Opracowano na podstawie