łac. – vertebra prominens
Należy do “nietypowych” kręgów szyjnych ze względu na swoją specyficzną budowę.
Jako kręg przejściowy między kręgosłupem szyjnym a piersiowym, traci on niektóre cechy charakterystyczne dla kręgów szyjnych, jednocześnie nabierając cech typowych dla kręgów piersiowych.
Jeśli zestawimy go z pierwszym i drugim kręgiem szyjnym, od razu zauważymy, że spośród tej trójki najbliżej mu do „typowego” kręgu szyjnego. Główna różnica polega na ukształtowaniu jego wyrostka kolczystego. Nie jest on krótki i rozdwojony, lecz długi, nierozdwojony i dobrze wystaje spod skóry (stąd jego nazwa).
(w widoku od góry ma kształt poprzecznie ustawionego czworoboku zaokrąglonego na rogach)
Wcięcie kręgowe górne (incisura vertebralis superior)
Wcięcie kręgowe dolne (incisura vertebralis superior)
(długi, nierozdwojony, dobrze wyczuwalny pod skórą)
Wyrostki stawowe górne (processus articularis superiores)
Wyrostki stawowe dolne (facies articularis superior)
Guzki przednie (tuberculum anterius)
Guzki tylne (tuberculum posterius)
Bruzda nerwu rdzeniowego (sulcus nervi spinalis)
Otwór wyrostka poprzecznego (foramen processus transversi)
łac. – corpus vertebrae, arcus vertebrae
Trzon kręgu wystającego jest największy ze wszystkich kręgów szyjnych, a jego kształt w widoku od góry nadal przypomina poprzecznie ustawiony prostokąt zaokrąglony na rogach.
Łuk nie jest już taki cienki, ale nadal pozostaje lekko pochylony ku dołowi.
Razem z powierzchnią tylną trzonu obejmują duży i trójkątny otwór kręgowy.
W widoku od góry ma kształt prostokąta zaokrąglonego na rogach.
Otwór kręgowy jest duży i ma trójkątny kształt.
łac. – processus spinosus
W przeciwieństwie do krótkich i rozdwojonych na końcu wyrostków kolczystych kręgów C2-C6 wyrostek kolczysty kręgu wystającego (C7) jest długi i nierozdwojony.
W trakcie badania palpacyjnego wzdłuż linii pośrodkowej, idąc od czaszki w dół, jest on pierwszym wyraźnie wyczuwalnym wyrostkiem kolczystym. U osób szczupłych, gołym okiem można zobaczyć guzkowatą wyniosłość, jaką tworzy pod skórą.
To właśnie dzięki swojemu mocno “wystającemu” charakterowi, siódmy kręg szyjny zawdzięcza swoją nazwę.
łac. – processus articulares
Tak samo jak w przypadku innych kręgów przejściowych (Th12, L5), wyrostki stawowe dolne kręgu C7 będą ustawione pod innym kątem niż w kręgach C2-C6. Muszą się one bowiem dopasować do wyrostków stawowych kręgu Th1, które są ustawione prawie w płaszczyźnie czołowej.
Można to podsumować w następujący sposób:
Wyrostki stawowe górne kręgu C7 są ustawione mniej więcej pod kątem 45° względem płaszczyzny horyzontalnej, ponieważ muszą dopasować się do podobnie ustawionych wyrostków stawowych dolnych kręgu C6.
Wyrostki stawowe dolne kręgu C7 są ustawione bliżej płaszczyzny czołowej, ponieważ muszą dopasować się do podobnie ustawionych wyrostków stawowych górnych kręgu Th1.
Ok. 45° względem płaszczyzny horyzontalnej
Ustawione bliżej płaszczyzny czołowej
łac. – processus transversus
Wyrostki poprzeczne kręgu C7 tak samo jak w przypadku kręgów C3-C6, są zbudowane z dwóch listewek kostnych (przedniej i tylnej) zakończonych guzkami (przednim i tylnym), między którymi biegnie bruzda nerwu rdzeniowego.
Od kręgów C3-C6, różni je jednak kilka szczegółów:
Listewka przednia w większości przypadków jest znacznie słabiej rozwinięta niż tylna*.
Otwór wyrostka poprzecznego jest zwykle mniejszy niż w pozostałych kręgach szyjnych, a tętnica i żyła kręgowa zazwyczaj przez niego nie przechodzą. Biegną one przed otworem, a następnie kierują się w górę i do tyłu, przechodząc przez otwory wyrostków poprzecznych C6-C1
*Bardzo rzadko (ok. 0,5%) zdarza się, że listewka przednia nadmiernie się rozwinie wytwarzając żebro szyjne.
Aby utrwalić zdobytą wiedzę, skorzystaj z pomocy naukowych znajdujących się poniżej!
Kręg wystający (C7) – Podsumowanie
Twój najlepszy wynik: 0/8
Opracowano na podstawie